Post 7

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quamquam id quidem, infinitum est in hac urbe; Cum id fugiunt, re eadem defendunt, quae Peripatetici, verba. Pungunt quasi aculeis interrogatiunculis angustis, quibus etiam qui assentiuntur nihil commutantur animo et idem abeunt, qui venerant. Nam adhuc, meo fortasse vitio, quid ego quaeram non perspicis. Duo Reges: constructio interrete. Non enim, si omnia non sequebatur, idcirco non erat ortus illinc. Itaque primos congressus copulationesque et consuetudinum instituendarum voluntates fieri propter voluptatem;

Si mala non sunt, iacet omnis ratio Peripateticorum. Sed in rebus apertissimis nimium longi sumus. Piso, familiaris noster, et alia multa et hoc loco Stoicos irridebat: Quid enim? Zenonis est, inquam, hoc Stoici.

Piso igitur hoc modo, vir optimus tuique, ut scis, amantissimus. Expectoque quid ad id, quod quaerebam, respondeas. Et quod est munus, quod opus sapientiae? Hoc loco tenere se Triarius non potuit. Illa sunt similia: hebes acies est cuipiam oculorum, corpore alius senescit; Quia dolori non voluptas contraria est, sed doloris privatio. Qua ex cognitione facilior facta est investigatio rerum occultissimarum.

Scaevola tribunus plebis ferret ad plebem vellentne de ea re quaeri. Praeclarae mortes sunt imperatoriae; Atqui reperies, inquit, in hoc quidem pertinacem; Non quaero, quid dicat, sed quid convenienter possit rationi et sententiae suae dicere. Estne, quaeso, inquam, sitienti in bibendo voluptas? Ita fit cum gravior, tum etiam splendidior oratio. Non quaero, quid dicat, sed quid convenienter possit rationi et sententiae suae dicere. Quare hoc videndum est, possitne nobis hoc ratio philosophorum dare. Quid affers, cur Thorius, cur Caius Postumius, cur omnium horum magister, Orata, non iucundissime vixerit? Deinde disputat, quod cuiusque generis animantium statui deceat extremum. Virtutis, magnitudinis animi, patientiae, fortitudinis fomentis dolor mitigari solet. Ab his oratores, ab his imperatores ac rerum publicarum principes extiterunt.

Dici enim nihil potest verius. Hos contra singulos dici est melius. Primum cur ista res digna odio est, nisi quod est turpis? Quicquid porro animo cernimus, id omne oritur a sensibus; At quicum ioca seria, ut dicitur, quicum arcana, quicum occulta omnia? Nunc ita separantur, ut disiuncta sint, quo nihil potest esse perversius. Ita fit cum gravior, tum etiam splendidior oratio. Sed haec quidem liberius ab eo dicuntur et saepius.

Non est igitur voluptas bonum. Refert tamen, quo modo. Nam et a te perfici istam disputationem volo, nec tua mihi oratio longa videri potest. Quae tamen a te agetur non melior, quam illae sunt, quas interdum optines. Cum id quoque, ut cupiebat, audivisset, evelli iussit eam, qua erat transfixus, hastam. Nunc agendum est subtilius. Non ego tecum iam ita iocabor, ut isdem his de rebus, cum L.

Nec vero intermittunt aut admirationem earum rerum, quae sunt ab antiquis repertae, aut investigationem novarum. Quippe: habes enim a rhetoribus; Cur tantas regiones barbarorum pedibus obiit, tot maria transmisit? Quae cum essent dicta, finem fecimus et ambulandi et disputandi. Mene ergo et Triarium dignos existimas, apud quos turpiter loquare? Ut aliquid scire se gaudeant? Quid de Pythagora?

Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior; Neque enim civitas in seditione beata esse potest nec in discordia dominorum domus; Paupertas si malum est, mendicus beatus esse nemo potest, quamvis sit sapiens. Quo modo autem philosophus loquitur? Beatus sibi videtur esse moriens.

Quae cum magnifice primo dici viderentur, considerata minus probabantur. Primum divisit ineleganter; Nonne videmus quanta perturbatio rerum omnium consequatur, quanta confusio? Licet hic rursus ea commemores, quae optimis verbis ab Epicuro de laude amicitiae dicta sunt. A mene tu? Nam memini etiam quae nolo, oblivisci non possum quae volo.

Et quidem saepe quaerimus verbum Latinum par Graeco et quod idem valeat; Sed haec nihil sane ad rem; Cum praesertim illa perdiscere ludus esset. Sed in rebus apertissimis nimium longi sumus. Videmusne ut pueri ne verberibus quidem a contemplandis rebus perquirendisque deterreantur? Quid dubitas igitur mutare principia naturae?

Posted on: June 25, 2018, by :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *